Een blog om mijzelf voor te stellen vind ik altijd best lastig. Aan de ene kant roept er vooral iets in mij: ‘Ja leuk! Dan kan ik mezelf laten zien!’. En aan de andere kant vind ik dat ook meteen super eng. Want als mensen je dan leren kennen, dan…. tsja…. Wat dan eigenlijk? Kan het dus tegenvallen in het echt? Wel als ik alleen over mijn positieve eigenschappen zou schrijven. Over dat wat ik allemaal gedaan heb, waar ik goed in ben of waar het leven me toejuicht. Maar dat voelt niet goed.

Dat ben ik niet en zo gaat het leven niet.

Zelf houd ik ook niet van een opsomming van iemands CV, het interesseert me nooit echt wat iemand heeft gedaan of welke diploma’s er aan de muur hangen. Maar wat mij wel interesseert is hoe iemand echt is. Welke verlangens er in iemand leven en hoe het zit met de kracht om te stralen. Of juist het lef om te falen. En laat dat nou net de vragen zijn waar ik op dit moment mezelf aan het ontdekken ben. Ik vraag me dan ook regelmatig af, wat zijn mijn krachten? En welke kanten van mezelf laat ik minder makkelijk zien of bestempel ik als ‘falen’?

Chaotisch of creatief?

Dus zal ik vertellen dat ik een chaoot ben? Dat ons huis regelmatig niet-bezoekvriendelijk is? Dat ik onze honden regelmatig als excuus gebruik dat er nog zand op de grond ligt, omdat ik geen zin heb om te stofzuigen…? Of zal ik die chaos benoemen als creatief? Dat brein van mij dat altijd alle kanten op gaat, in no-time associaties legt, dat altijd bezig is met de link leggen tussen diverse werelden. Ik filosofeer graag over de informatie die ik uit de hondenwereld opneem en zet dit om in de betekenis voor mensen en mijn werk. Ik vertaal de informatie over traumacoaching en vroegkinderlijk trauma direct naar de praktijk in de dierenbranche. Zo ontdek ik dat dieren vaak een gat vullen waarvan we het bestaan nog niet wisten. En dat als dit alles door mijn hoofd spookt, ga ik het liefst lekker aan de slag, dingen uitwerken en ideeën omzetten in iets tastbaars. En dan vergeet ik dus te stofzuigen!

Het is tof dat ik deze kennis nu bij de Martin Gaus Academie gecombineerd kan inzetten, bijvoorbeeld in het mensstuk van module 3 mensbegeleiding, en dat mijn onderwijservaring van pas komt in het uitrollen van het mentorschap binnen alle dierspecifieke opleidingen. Mijn ervaringen in het lesgeven op de hondenschool van Sam Turner kan ik hierdoorheen verweven. De rol van de verbinder tussen meerdere werelden vind ik fantastisch. Maar natuurlijk soms enorm lastig.

Twee ondernemers op één kussen…

Ik begeef me op meer vlakken tussen diverse werelden. Zo ben ik naast ondernemer, ook partner en (honden) moeder. Voortdurend schakel ik tussen deze rollen. Ik ervaar de uitdagingen van ons gezin met een prachtig ondernemend peutertje, twee intens lieve honden, en een oprechte en heerlijke man met eveneens een eigen onderneming (RichWoods – meubelmaker). Ik vind het weleens moeilijk dat we weinig mensen kennen in eenzelfde situatie als wij, waardoor de uitdaging die dit met zich meebrengt soms als pionieren voelt. De uitdaging om te blijven vertrouwen op onszelf ongeacht wat we meemaken, te vertrouwen op het leven dat altijd weer kansen geeft (soms onzichtbaar), en te blijven kiezen voor keuzes waar ons hart blij van wordt, maakt me een rijk mens.

Wat de belangrijkste schakel hierin geweest is, is het leren zien van de waarde van mezelf zijn. Het ondernemerschap valt of staat met die eigenwaarde. De onzekerheid die ik had (en nog weleens heb) in tijden dat ik me afvroeg waar de volgende klant vandaan moest komen, is grotendeels omgeslagen naar een diep vertrouwen in wat het leven brengt. Door dit vertrouwen stroomt er juist weer iets, dat ik graag deel met mede-ondernemers in de ondernemersessie ‘je bent goud waard’. Door het ondernemerschap leer ik zoveel over mijzelf, over leven in het moment of over mijn eigenwaarde. Oké, oké, het moederschap helpt daar ook bij. Het mantra ‘het is een fase, het is een fase, het is een fase’, wordt regelmatig herhaald om de rust in het nu te blijven voeden. Soms frustreren al die rollen me, terwijl ik me andere keren juist diep vervuld voel. Fascinerend vind ik dat.

Rijk aan emoties

Emoties zijn dan ook iets dat me mateloos interesseert. Hoe komt het dat ik me elke keer weer anders voel in eenzelfde situatie? Emoties maken ons mens, zijn rauw, puur. Emoties maken krachtig, maar ook onzeker. En hoe paradoxaal ook; hoe meer ik weet over emoties, hoe rustiger ze worden. Mijn diepste wens is dat we elkaar mogen zien, precies zoals we zijn. Met al onze behoeften, niet altijd kloppend met wat gangbaar is, zonder dat we daar controle op kunnen uitoefenen. Dat er begrip, empathie en herkenning is in dat emotioneel rijke leven, doordat we onszelf begrijpen en de ander daardoor ook zien zoals hij werkelijk is. Net zoals onze dieren ons helemaal oké vinden (of weer vinden als onze ‘bui’ overgewaaid is ).

Ik geloof erin dat er meer empathie naar dieren en mensen gevoeld wordt, als je als kind al meer hebt kunnen leren over emoties. Als we kinderen leren hoe emoties werken, hoe ze zelf ‘werken’ als mens en hoe emoties daarin richtingbepalend zijn, begrijpen ze beter wat er bij een ander mens of dier vanbinnen gebeurt. Binnen Prins & Puck kan ik hierin dit verlangen kwijt, door bij te dragen aan het nieuwe educatieprogramma voor kinderen. Een boek voor kinderen gericht op het leren begrijpen van de emoties bij honden staat daarbij ook hoog op de wensenlijst.

Een toffe theatervoorstelling

Wat ooit hoog stond op mijn wensenlijst maar nu werkelijkheid aan het worden is, is een eigen theatervoorstelling! Supergaaf én heel spannend om te delen met jullie. In de voorstelling deel ik namelijk de grote persoonlijke ontwikkeling die ik mede dankzij mijn honden doorgemaakt heb en de wijze lessen die ik van hen heb mogen ontvangen. Ik stel jullie voor aan onze eerste hond Mosha die van marktplaats en uit de varkensschuur kwam (yeah, i know..), de herplaatser Nilo die ons verrijkt heeft en de keuze voor herplaatsing van onze lieve dalmatiër Dex die erg ongelukkig werd door de komst van ons zoontje (yep. Au.) Luchtigheid afgewisseld met diepgang en serieuze levenslessen met humor. Je bent van harte welkom om me te volgen in deze ontwikkelingen via Jelien.Nu.

Maar wie is nou die Jelien.Nu?

Een enthousiaste creatieveling, multi-passionate, combineert diepgang met luchtigheid, verbind vanuit vrijheid, een bezige bijtje met bewuste focus, losdenker bij vaste patronen en een ontdekkingsreiziger op de m2. Met mijn bedrijf Jelien.Nu werk ik aan diverse inspirerende projecten, verbindende processen en help mensen hun potentieel te leven, zodat we samen de wereld een stukje mooier kunnen maken. Wie en wat ik ben voor jou? Dat mag je zelf ontdekken in ons contact. Je bent van harte welkom, ik kijk ernaar uit!

Laatste artikelen

  • Christa in het kort: – Geboren in ’72 – Woont in Amersfoort – Wordt blij van haar volwassen dochter – […]

  • De gedragsleer voorbij Een ontwikkeling die momenteel plaatsvindt in de kijk op relaties tussen mensen en honden is een verschuiving […]

  • Een blog om mijzelf voor te stellen vind ik altijd best lastig. Aan de ene kant roept er vooral iets […]